برخی شرکت ها که با مدیریت اشخاص حقیقی یا حقوقی در برخی مناطق کشور به اسم ساخت وسازهای پیش فروشی از خریداران مبالغ هنگفتی دریافت می کنند معمولا در دل شرکت خود دارای چندین شرکت هستند.
یعنی در اولین اقدام خود چند شرکت تاسیس می کنند و با تشکیل هیئت مدیره های صوری، که الزاما تخصصی هم در امر ساخت وساز ندارند، با خریداران قرارداد می بندند. همچنین برخی از آنان با نفوذ در شبکه های بانکی به بهانه ساخت وساز وام های کلان کم بهره دریافت می کنند. این شرکت ها در ظاهر به صورت زنجیره ای به هم متصل هستند، اما در واقع مستقل از یکدیگر فعالیت می کنند. به این ترتیب، این شرکت ها اولا دارای بدهی های کلان به بانک ها هستند و ثانیا هیچ کدام از اصول مدیریت و کنترل پروژه – از قبیل الزام به هزینه کردن مبالغ دریافتی از خریداران برای پیشرفت همان پروژه براساس برنامه زمانبندی را در روند کاری خود اعمال نمی کنند. از سوی دیگر، این شرکت ها با دیگر شرکت ها و پیمانکاران نیز قراردادهای تامین مالی و همچنین خرید زمین به ارزش های کلان می بندند که حتی به جای پرداخت پول به آنها هم وعده تحویل واحد از پروژه هایی را می دهند که پیش از این پیش فروش کرده اند. به این ترتیب، حتی به شرکت ها و موسسات تبلیغاتی هم قول می دهند که مبالغ مربوط به تبلیغات در قالب واحد مسکونی، اداری یا تجاری از همان پروژه، پس از تکمیل واحدها، به آنها پرداخت می شود. این شرکت ها، حتی با ورود به برخی دستگاه ها کشور و به بهانه انبوه سازی، زمین های در آنها را هم تصاحب می کنند تا با استفاده از اعتباری که به واسطه کار بر روی زمین های شهرداری انجام می دهند، مشمول دریافت وام ها و اعتبارات کلان بانکی شوند.
